Andere psychologische moeilijkheden in de post-partum periode

Daar zit je dan als jonge moeder na de bevalling : de buik is leeg, verlaten door een wezentje, dat je alleen kende door de sensatie die het veroorzaakte. Nu kan je het zien en aanraken. De onaangenaamheden van de zwangerschap en de pijn van de bevalling zijn wat vergeten om plaats te maken voor misschien onverwacht geluk.Vreugde en pijn lijken samen te gaan en vormen een labiel evenwicht door hun tegengestelde effecten.
Er is geconstateerd dat er een verschijnsel bestaat van regressie en van inkeer in de post-partum periode. Deze regressie, die zich manifesteert tijdens de zwangerschap, is een terugval in oude posities van afhankelijkheid. Deze psychologische toestand van de moeder is niet ziekelijk, maar een verlengstuk van haar toestand tijdens de zwangerschap en komt voor in iedere nieuwe ontwikkelingsfase van een vrouw. Langzaam maar zeker zal ze in haar omringende wereld terug komen en overtuigd zijn naar beste weten gehandeld te hebben.

Babyblues

De babyblues is een soort psychische en psychologische kwetsbaarheid, die op kan komen enkele dagen na de bevalling en treft zowat één op twee vrouwen. Het is een periode van emotionele labiliteit, de kersverse moeder valt van de ene emotie in de andere. De emoties zijn tot het uiterste geprikkeld : een glimlach, een compliment en er is grote vreugde; maar de geringste opmerking, of een huilende baby, en er volgen dikke tranen. Die huildagen worden Babyblues genoemd.
Alles lijkt ideaal maar de vreugde van al deze gebeurtenissen lijkt te verbleken door een soort intern verdriet. De moeder vraagt zich af wat haar overkomt. Niemand kan er iets aan doen, het is een tijdelijke leegte. Na enkele dagen verdwijnt het, en zo ook de ris emotionele problemen die ermee gepaard gaan zoals prikkelbaarheid, snel huilen, grote vermoeidheid, wisselende stemming, ontevredenheid enz…Ook verschijnselen als spanning, nervositeit, gebrek aan eetlust en slaapproblemen komen in de eerste tijd vaak voor. Deze verschijnselen zijn meestal zodanig van aard en omvang dat ze een normaal, actief leven niet in de weg staan. Ook deze verschijnselen verdwijnen vanzelf, zodra je aan het nieuwe ritme gewend bent geraakt en vertrouwd bent met de zorg van de baby.

Kraampsychose – Post-Partum Psychose

Een post-partum psychose komt voor in 1/1000 bevallingen, 65 % betreft een eerst kind.
Enige dagen na de bevalling kunnen de symptomen in enkele uren optreden. Klassiek is er eerst een tijdelijke onverschilligheid, apathie en verzwakt bewustzijn van verschillende gradaties. De verwarring gaat gepaard met een desoriëntatie in ruimte en tijd. Vaak is een totale slapeloosheid aanwezig. Eén enkele vrouw krijgt ook last van waanbeelden en verliest het contact met de werkelijkheid. Dan is er sprake van een post-partum psychose.
De verwarring manifesteert zich op vlak van de moeder-kind relatie. De jonge moeder kan ervan overtuigd zijn dat men haar kindje kwaad wil doen, of dat het dood is, of dat ze zelfs helemaal niet bevallen is. De moeder kan een gevaar zijn voor haar kind omdat haar belevingen niet op de realiteit geënt zijn met o.a. agressieve ontladingen ten opzichte van het kind en suïcidaliteit. In zo’n geval moet direct deskundige hulp worden ingeschakeld en is hospitalisatie meestal nodig.

Postnatale uitputting.

Een postnatale uitputting is een milde vorm van depressie. Het kan 3 tot 6 maanden duren en dan vanzelf verdwijnen. Soms is het een voorbode van een echte depressie. De moeder voelt zich zowel lichamelijk als geestelijk uitgeput en heeft geen energie. Ze wil met rust gelaten worden. Ze houdt geen rekening met vroegere ervaringen of bekwaamheden. De onmogelijkheid om iets te ondernemen is een kenmerk van deze ziekte.

Post-Partum Depressie : PPD